Лекции.Орг
 

Категории:


Искусственные сооружения железнодорожного транспорта: Искусственные сооружения по протяженности составляют в среднем менее 1,5% общей длины пути...


Нейроглия (или проще глия, глиальные клетки): Структурная и функциональная единица нервной ткани и он состоит из тела...


Объективные признаки состава административного правонарушения: являются общественные отношения, урегулированные нормами права и охраняемые...

Рэферат як жанр навуковай літаратуры. Азначэнне, сутнасць і прызначэнне рэферата



Жанры навуковай літаратуры.

Навуковая і тэхнічная літаратура разнастайная паводле жанраў.

Жанр –гэта від тэксту, які вылучаецца ў межах таго ці іншага стылю ці падстылю, характарызуецца своеасаблівай кампазіцыйнай арганізацыяй матэрыялу і моўных сродкаў.

Асноўныя жанры навуковага стылю:

- манаграфія, - рэцэнзія,

- падручнік, - рэферат,

- дапаможнік, - анатацыя,

- артыкул, - водгук,

- дысертацыя, агляд.

 

Структурна-семантычны аналіз анатацый. Віды анатацый

Анатацыя – гэта кароткая абагуленая характарыстыка, якая перадае асноўны змест арыгінала.

Віды анатацый:

q індыкатыўная анатацыя – 30-40 слоў (3-4 сказы);

q інфарматыўная, або апісальная, анатацыя ўключае ад 3 да 10 сказаў (ад 60 да 100 слоў);

q бібліятэчная анатацыя, якая сумуе тэматычны змест тэксту, можа быць вельмі кароткай і складацца з 1-2 сказаў (бібліятэчная картка).

Да тэксту анатацыі прад’яўляецца шэраг патрабаванняў: улік прызначэння анатацыі, улік зместу арыгінала, выкананне лагічнай структуры, абмежаваны аб’ём, выкарыстанне моўных сродкаў, уласцівых навукова-тэхнічнай літаратуры.

Схема анатацыі:

· Прозвішча, імя, імя па бацьку аўтара;

· Назва твора;

· Месца выдання, выдавецтва, год;

· Аб’ём (колькасць старонак, малюнкаў, табліц);

· Кароткі змест (пералік асноўных палажэнняў тэксту-крыніцы, можна па главах);

· Пытанні, разгледжаныя ў заключэнні і вывадах;

· Выкарыстанне ў тэксце літаратуры;

· Чытацкае прызначэнне.

Лексічныя сродкі для напісання анатацыі

структура тэксту:артыкул носіць назву (называецца; прысвечаны; нагадвае сабой аналіз, апісанне, выказванне, абзор, абагульненне);

кампазіцыя: артыкул дзеліцца на (пачынаецца з; складаецца з; заканчваецца);

агульная характарыстыка зместу:у артыкуле разглядаецца пытанне (гаворыцца; даследуецца; паказваецца; робіцца спроба даказаць; адзначаецца важнасць, звяртаецца ўвага, разглядаюцца дыскусійныя пытанні);

спасылка на аўтарскае выказванне:аўтар гаворыць (аналізуе; характарызуе; разглядае; указвае; адзначае; даказвае; супрацьпастаўляе; падкрэслівае; апісвае);

праблематыка:аўтар (артыкул)ставіць (закранае, разглядае, асвятляе праблемы, пытанні; спыняецца на пытанні);

паказ асобных палажэнняў: аўтар прыводзіць прыклад (цытату; факты; звесткі);

вывад, заключэнне:аўтар прыходзіць да вываду (да заключэння, да думкі; робіць вывад, заключэнне; у выніку, у заключэнне робіцца вывад);

значэнне:артыкул мае навуковае значэнне (уносіць пэўны ўклад у навуку, носіць навукова-папулярны характар; выданне, разлічана на спецыялістаў, на шырокае кола чытачоў).

Рэферат як жанр навуковай літаратуры. Азначэнне, сутнасць і прызначэнне рэферата

Рэферат (ад лац. reffere – дакладваць, паведамляць) – кароткі выклад зместу дакумента або яго часткі, які ўключае асноўныя фактычныя звесткі, вывады, неабходныя для першапачатковага азнаямлення з дакументам і вызначэнне мэтазгоднасці звароту да яго.

Класіфікацыя рэфератаў.

І. Па паўнаце выкладу зместу рэфераты падзяляюцца на:

· інфарматыўныя(рэфераты-канспекты), якія змяшчаюць у абагульненым выглядзе ўсе асноўныя палажэнні першаснага дакумента, іх ілюстрацыю, найважнейшую аргументацыю, звесткі пра методыку даследавання, выкарыстанне абсталявання, сферы прымянення;

· індыкатыўныя(указальныя, або рэфераты-рэзюмэ),якія змяшчаюць не ўсе, а толькі асноўныя палажэнні.

ІІ. Па колькасці рэфераваных першасных дакументаў на:

· манаграфічныя, складзеныя на падставе аднаго дакумента;

· аглядныя, складзеныя па некалькіх дакументах на адну тэму.

ІІІ.Па чытацкім прызначэнні на:

·агульныя,у якіх пераказваецца змест у цэлым, разлічаны на шырокае кола чытачоў;

·спецыялізаваныя,у якіх пераказ зместу арыентаваны на спецыялістаў пэўнай галіны ведаў.

ІV. Па складанні:

· аўтарамі (аўтарэфераты);

· спецыялістамі ў той галіне, да якой адносіцца першасны дакумент;

· прафесіяналамі-рэферэнтамі.

Рэфераванне – найбольш складаны, часткова алгарытмічны, часткова творчы працэс, у аснове якога ляжыць уменне выдзяліць галоўную інфармацыю з тэксту-першакрыніцы. Істотнай асаблівасцю рэфератыўнага пераказу з’яўляецца тое, што тэзісы фармулююцца ўжо ад асобы аўтара рэферата, таму выкладаюцца праз пасрэдніцтва пэўных дзяесловаў, а таксама рэфератыўных канструкцый, што дазваляюць уводзіць асобныя сказы ў агульны кантэкст.

Асноўныя патрабаванні да складання рэфератаў:

- аб’ектыўнасць адлюстравання тэмы;

- паўната выкладу зместу;

- адзінства стылю;

- аб’ём ад 12 тысяч друкаваных знакаў і больш;

- кампазіцыя рэферата павінна быць унутрана лагічнай (можа адрознівацца ад кампазіцыі першаснага дакумента).

Кампазіцыйна тэкст рэферата найбольш часта складаецца з трох частак:

q Уводзіны,дзе прыводзяцца:

ü кароткія звесткі аб аўтары,

ü агульная характарыстыка крыніцы,

ü актуальнасць,

ü праблематыка,

ü метады даследавання, выкарыстаныя аўтарам.

q Асноўная частка,што ўтрымлівае

ü усе істотныя палажэнні, асноўныя пытанні і праблемы першаснага дакумента,

ü аналіз самых важных, на думку аўтара рэферата, пытанняў, названых вышэй,

ü заключэнне, высновы аўтара першакрыніцы.

q Заключэнне, што ўключае вывады і ацэнкі рэферэнта.

 

Лексічныя сродкі для напісання ўводзінаў да рэферата

Артыкул называецца (мае назву, носіць назву); тэма артыкула прадстаўляе сабой (абагульненне, пераказ, адбор, аналіз, апісанне і да т. п.);

У артыкуле разглядаецца, абагульняецца (што?), даецца ацэнка, аналіз (чаму?);

У артыкуле, (навуковай працы, даследаванні, нарысе, урыўку, главе) аўтар ставіць (закранае, асвятляе, падымае) пытанні (праблемы)...

Актуальнасць праблемы, па словах аўтара, вызначаецца тым, што…

Аўтар выкарыстоўвае наступныя метады даследавання…

Артыкул дзеліцца на (пачынаецца з; складаецца з; заканчваецца).

Лексічныя сродкі для напісання асноўнай часткірэферата

У артыкуле пададзены пункт гледжання на ...; змяшчаюцца дыскусійныя палажэнні, супярэчлівыя сцвярджэнні, даказана што... і да т. п.;

Варта ўлічваць, прымаць да ўвагі, звяртаць увагу на…, гэта наводзіць на думку…; важна адзначыць, сутнасць гэтага зводзіцца да наступнага, неабходна падкрэсліць, што... .

Аўтар прыходзіць да вываду, заключэння; сутнасць ранейшага выкладу зводзіцца да наступнага…

У заключэнні рэферата для згоды або нязгоды з пазіцыяй аўтара ўжываюцца наступныя моўныя сродкі:

Аўтар пераканаўча даказвае, прытрымліваецца пункту гледжання, упэўнены, перакананы, думае, што...;

Мы падзяляеем пункт гледжання аўтара, прытрымліваемся падобнай думкі (меркавання), прызнаем заслугі (добрыя якасці, вартасці); нельга не пагадзіцца…;

Выкладзеныя ў артыкуле пытанні (праблемы) прадстаўляюць цікавасць не толькі для…, але і для…

Адзначаем недахопы, разыходзімся ў поглядах; аўтар пярэчыць, выклікае сумненне…; недахопам работы з’яўляецца…; незразумела, што...

Аўтар не раскрывае зместу, супярэчыць, ставіць невыканальную задачу.

Найбольш важнымі з высноў аўтара прадстаўляюцца наступныя… Гэта, па-першае…, па-другое…, і, нарэшце…

Такім чынам, можна сказаць, што…. у заключэнне можна сказаць, што...; абагульняючы сказанае; у выніку можна прыйсці да вываду... .





Дата добавления: 2016-09-06; просмотров: 1486 | Нарушение авторских прав


Рекомендуемый контект:


Похожая информация:

Поиск на сайте:


© 2015-2019 lektsii.org - Контакты - Последнее добавление

Ген: 0.004 с.